Biomedya - Biyoteknoloji & Yaşam Bilimleri

Bu yaklaşım, uzun süredir tartışılan Orch OR (Orchestrated Objective Reduction) teorisine dayanıyor. Teoriye göre, beyin hücrelerinin içinde bulunan mikrotübül adı verilen yapılar, bilincin oluşumunda kritik rol oynayabilir. Yeni deneysel bulgular, mikrotübüllerin beynin sıcak ve nemli ortamına rağmen kuantum tutarlılığını (quantum coherence) koruyabildiğini gösteriyor. Bu durum, bilincin klasik sinirsel süreçlerin ötesinde kuantum düzeyde gerçekleşebileceğini düşündürüyor.

Araştırmacılara göre bu kuantum durumları, bilincin bir dalga gibi davranabilmesini ve süperpozisyon ile dolanıklık gibi kuantum özellikleri sergileyebilmesini mümkün kılabilir. Bu da insan farkındalığının yalnızca beyin içinde sınırlı kalmayıp, uzay boyunca diğer kuantum sistemleriyle bağlantı kurabileceği ihtimalini gündeme getiriyor. Böyle bir senaryo, bilincin evrensel bir özellik olabileceği yönündeki teorileri güçlendiriyor.

Son simülasyonlar ve deneyler, mikrotübüller içinde gerçekleşen kuantum reaksiyonların beklenenden çok daha uzun süre devam edebildiğini ortaya koydu. Bu bulgular, beynin kuantum süreçleri barındıramayacak kadar “gürültülü” olduğu yönündeki eski varsayımlara meydan okuyor. Böylece kuantum bilinci hipotezi yeniden bilimsel tartışmaların merkezine yerleşmiş durumda.

Öte yandan teorik fizikçi Timothy Palmer, bilincin kozmik bir fraktal “durum uzayında” yer alabileceğini öne sürüyor. Palmer’a göre bu ortak geometrik yapı, hem özgür irade hissini hem de evrenle bağlantılı olma deneyimini açıklayabilir. Kesin sonuçlara henüz ulaşılamamış olsa da, bu çalışmalar bilincin yalnızca sinirsel bir illüzyon değil, gerçekliğin kuantum temelli bir özelliği olabileceğini düşündüren önemli bir adım olarak değerlendiriliyor.

KAYNAK: https://www.popularmechanics.com/science/a45574179/architecture-of-consciousness/?utm_source